4.2. Odtwarzanie DVD
Poprzedni | Rozdział 4. Używanie CD/DVD | Następny

## 4.2. Odtwarzanie DVD

Aby poznać pełną listę dostępnych opcji, proszę przeczytać odpowiednie strony man. Składnia dla standardowego DVD (Digital Versatile Disc) jest następująca:

    mplayer dvd://<ścieżka> [-dvd-device <urządzenie>]

Przykład:

    mplayer dvd://1 -dvd-device /dev/hdc

Jeśli skompilowałeś MPlayera z obsługą dvdnav, składnia jest taka sama, tylko musisz użyć dvdnav:// zamiast dvd://.

Domyślnym urządzeniem (device) DVD jest `/dev/dvd`. Jeżeli Twoje ustawienia są inne, stwórz odpowiedni symlink lub ustaw odpowiednie urządzenie (device) w linii polecenia korzystając z opcji `-dvd-device`.

MPlayer używa `libdvdread` oraz `libdvdcss` do dekodowania i odtwarzania DVD. Te dwie biblioteki są zawarte w podkatalogu `libmpdvdkit2` w głównym drzewie katalogów MPlayera, nie trzeba instalować ich osobno. Możesz też użyć systemowych wersji tych bibliotek, ale nie jest to zalecane, ponieważ może spowodować błędy, niekompatybilności bibliotek oraz zmniejszenie prędkości.

### Notatka

Jeśli występują problemy z dekodowaniem DVD, spróbuj wyłączyć supermount lub inne tego typu usługi. Niektóre napędy RPC-2 mogą również wymagać ustawienia kodu regionu DVD.

Struktura dysku DVD. Dyski DVD mają po 2048 bajtów na sektor z ECC/CRC. Zwykle posiadają system plików UDF na pojedynczej ścieżce zawierającej różnorakie pliki (małe pliki .IFO i .BUK oraz duże (1GB) pliki .VOB). Są one rzeczywistymi plikami i mogą być kopiowane/odtwarzane z podmontowanego systemu plików niezakodowanego DVD.

Pliki .IFO zawierają informacje nawigacyjne filmu (mapa rozdziałów/tytułów/kątów kamery, tablica języków, itp) i są konieczne do odczytu i interpretacji zawartości pliku .VOB (filmu). Pliki .BUK są kopiami zapasowymi plików .IFO. Używają sektorów wszędzie, więc aby zaimplementować nawigację na DVD lub rozszyfrować zawartość, należy używać adresowania sektorów dysku w trybie raw.

Z tego powodu obsługa DVD wymaga dostępu do urządzenia w trybie raw bazującym na sektorach. Niestety wymagane jest (pod Linuksem) posiadanie uprawnień roota aby móc korzystać z sektorowego adresowania pliku. Dlatego też nie w ogóle używamy sterownika systemu plików pochodzącego z jądra, ale reimplementujemy to w przestrzeni użytkownika. Zajmują się tym biblioteki `libdvdread` 0.9.x i `libmpdvdkit`. Sterownik systemu plików UDF zawarty w jądrze nie jest wymagany ponieważ wspomniane biblioteki zawierają własny, wbudowany sterownik systemu plików UDF. DVD nie musi być podmontowany, bowiem używany jest jedynie dostęp w trybie raw.

Czasami `/dev/dvd` nie może być czytany przez użytkowników, zatem autorzy `libdvdread` zaimplementowali warstwę emulacji, która tłumaczy adresowanie sektorowe na nazwy plików i offsety, aby emulować dostęp w trybie raw na podmontowanym systemie plików albo nawet na twardym dysku.

`libdvdread` równie dobrze akceptuje miejsce podmontowania (mountpoint) jak i nazwę urządzenia przy dostępie w trybie raw i sprawdza `/proc/mounts` w celu odnalezienia odpowiedniej nazwy urządzenia (device). Zostało to napisane z myślą o systemie Solaris, gdzie nazwy urządzeń są przydzielane automatycznie.

Autoryzacja DVD. Metoda autoryzacji i rozszyfrowywania używana gdy korzystamy z DVD przy użyciu nowego sposobu polega na korzystaniu ze zmodyfikowanej biblioteki `libdvdcss` (patrz wyżej). Ta metoda może być określona poprzez zmienna środowiskową `DVDCSS_METHOD`, która może być ustawiona na "key", "disk" albo "title".

Jeżeli żadna wartość nie jest ustawiona, próbowane są następujące metody (domyślnie: "key", "title request"):

1. bus key: Ten klucz jest ustalany podczas autoryzacji (długa mieszanina ioctl'i i rozmaite wymiany kluczy, bajery kryptograficzne) oraz jest używany do szyfrowania tytułu i kluczy dyskowych przed wysłaniem ich nieszyfrowaną magistralą (by zapobiec podsłuchiwaniu). Klucz magistrali (bus key) jest wymagany do pobrania i wstępnego rozszyfrowania zaszyfrowanego klucza dysku (disk key).

2. cached key: MPlayer wyszukuje już złamane klucze tytułów, które są przechowywane w katalogu `~/.mplayer/DVDKeys` (szybkie ;).

3. key: Jeżeli żaden zbuforowany klucz nie jest dostępny, MPlayer próbuje rozszyfrować klucz dysku korzystając z garści kluczy zaszytych w odtwarzaczu.

4. disk: Jeżeli metoda "key" zawodzi (np. brak kluczy zaszytych w odtwarzaczu), MPlayer złamie klucz dysku używając algorytmu ataku brutalnego. Proces ten jest bardzo procesorochłonny i wymaga 64 MB pamięci (16M 32-bitowych pól tabeli hash) do przechowywania tymczasowych danych. Ta metoda powinna zadziałać zawsze (powolne).

5. title request: Mając klucz dysku MPlayer pobiera zaszyfrowane klucze tytułów (title key), które są zawarte w ukrytych sektorach (hidden sectors) używając `ioctl()`. Ochrona regionalna w napędach RPC-2 jest realizowana w tym kroku i może się nie udać na tych napędach. Jeśli jednak się uda, klucze tytułowe zostają rozszyfrowane przy użyciu kluczy magistrali i dysku.

6. title: Ta metoda jest używana jeżeli zapytanie o tytuł zakończyło się niepowodzeniem i nie polega na żadnej wymianie kluczy z napędem DVD. Używa ona ataku kryptograficznego w celu odgadnięcia klucza tytułowego (title key) wprost (poprzez szukanie powtarzającego się ciągu znaków (wzoru) w rozszyfrowanej zawartości pliku VOB oraz poprzez zgadywanie, że czysty tekst odpowiadający pierwszym zaszyfrowanym bajtom jest kontynuacją wzoru). Metoda ta jest także znana jako "znany czysto-tekstowy atak (known plaintext attack)" bądź "DeCSSPlus". Rzadko zdarza się, ale się zdarza, że metoda ta może zawieść ponieważ jest niewystarczająco dużo zaszyfrowanych danych na dysku aby spełnić założenia statystycznego ataku lub ponieważ klucz zmienia się w trakcie tytułu. Jest to jedyna metoda, aby zdeszyfrować DVD przechowywane na twardym dysku lub DVD ze złym regionem na napędzie RPC2 (powolne).

Napędy DVD RPC-1 zabezpieczają ustawienia regionu jedynie poprzez oprogramowanie. Napędy RPC-2 mają sprzętowe zabezpieczenie, które pozwala na co najwyżej 5 zmian. Jeżeli posiadamy napęd DVD RPC-2 wymagana/zalecana jest aktualizacja firmware'u do RPC-1. Nowe wersje firmware'ów można znaleźć w internecie. Poszukiwania radzimy rozpocząć od forum firmware'ów. Jeżeli nie ma tam nowej wersji firmware'u dla naszego urządzenia, użyj regionset tool (narzędzia do zmiany regionów) aby ustawić kod regionu na swoim napędzie DVD (pod Linuksem). Ostrzeżenie: Możesz ustawić region tylko 5 razy.

Poprzedni | Początek rozdziału | Następny
4.1. Napędy CD/DVD | Spis treści | 4.3. Odtwarzanie VCD